“ئه‌وه‌ته‌ی هه‌م به‌شم هه‌ر ئازار و ئه‌شکه‌نجه‌ و سوکایه‌تی پێکردن بووه‌”

32

ئه‌‌وین: “ژیانم له‌گه‌ڵ ئه‌و پیاوه‌ ناخۆشتر بوو له‌ماڵی باوکم، له‌وێش هه‌ر به‌شم تێهه‌ڵدان و بێحورمه‌تی پێکردن بوو، زۆر جاران ئه‌وه‌نده‌ی لێده‌دام تا چه‌ند رۆژ توانای هه‌ستانم نه‌بوو”
” هه‌رکات ده‌یه‌ویست له‌گه‌ڵم بخه‌وێ به‌ سووکایه‌تی پێکردنم ده‌ستی پێده‌کرد و دوای ئه‌وه‌ی له‌گه‌ڵیشم ده‌خه‌وت پاڵێکی پێوه‌ده‌نام و ده‌یگوت: “ژن به‌س بۆ سێکس باشه‌ و به‌که‌ڵکی هیچی تر نایه‌ت”.
“زۆر له‌مێژه‌ له‌ فرسه‌تێک ده‌گەرێم بۆ خۆبه‌تاڵکردنه‌وه‌، ئیدی ئه‌وجار ناترسم”

هه‌ڵاڵه‌ ڕافع: “ئه‌وه‌ی زۆر جێگای داخه‌ ئه‌وه‌یه‌ که‌ ئه‌و ژنه‌ هاوردانه‌ی له‌ رێگای هاوسه‌رگیرییه‌وه‌ دێن بۆ سوید زۆرێک له‌ مافه‌کان ئه‌وان ناگرێته‌وه‌ کاتێک واز له‌ مێرده‌کانیان ده‌هێنن، ئه‌مه‌ش وا ده‌کات که‌ هێندێک له‌ ژنه‌کان به‌ مه‌جبوری و نه‌خواستراوی و هه‌تا ئه‌گه‌ر مێرده‌کانیان به‌رده‌وام لێیانبده‌ن و بێرێزیان پێبکرێ له‌ناو ئه‌و هاوسه‌رگیریه‌دا بمێننه‌وه‌ و ئه‌مه‌ش ژنان تووشی ئازار و برینداربوونی جه‌سته‌یی و رۆحیی گه‌وره‌ ده‌کات”.

ئه‌وین چاوه‌کانی بڕیبووه‌ مێزه‌که‌ی به‌رده‌می و په‌نجه‌کانی له‌ناو له‌پی ده‌ستیدا شاردبوونه‌وه‌ و چاوه‌ڕوانی ئه‌وه‌ی ده‌کرد که‌ که‌سێک گوێ له‌ چیرۆکی پڕ له‌ چه‌رمه‌سه‌ری ئه‌و بگرێ. بێده‌نگییه‌کی قوڵ سه‌راپای ژووره‌که‌ی داگیرکردبوو و وێده‌چوو هه‌موو شتێک له‌و ژووره‌دا خۆی ئاماده‌ بکات بۆ بیستن و هه‌ستپێکردنی ئازاری ژنێکی تر. ئه‌وین پێش ئه‌وه‌ی هیچ پرسیارێکی لێ بکرێ به‌ ده‌نگێکی کز ووتی “زۆر له‌مێژه‌ له‌ فرسه‌تێک ده‌گەرێم بۆ خۆبه‌تاڵکردنه‌وه‌، ئیدی ئه‌وجار ناترسم”، ئه‌مه‌ ئه‌و چه‌ند وشانه‌ بوون که‌ بوونه‌ کلیل بۆ کردنه‌وه‌ی ده‌رگای ووتن و ده‌ربڕینی چیرۆکه‌کانی ئه‌و ژنه‌ی که‌ خه‌ڵکی رۆژهه‌ڵاتی کوردستانه.

“ده‌زانم کاتێک به‌سه‌رهاته‌کانی من ده‌بیستن پێتان سه‌یر ده‌بێ که‌ تا ئێستاش ماوم. به‌هه‌رحاڵ کچ له‌ وڵاتی ئێمه‌ هه‌ر خۆی به‌دشانس و ناپه‌سەنده‌، کاتێک کچ بیت و دایکیشت نه‌بێ ئیدی ده‌بێ له‌وه‌ به‌دشانستر چی بێ، ئازاره‌کانی من له‌ بێدایکییمه‌وه‌ سه‌رچاوه‌یان گرت”. ئه‌مه تێگه‌یشتنه‌کانی ئه‌وینه‌ بۆ سه‌رچاوه‌ی ئازاره‌کانی که‌ وه‌ک خۆی ده‌ڵێ تا ئێستاش و لێره‌ش (سوید) یه‌خه‌ی به‌رناده‌ن. “وامزانی که‌ دێمه‌ سوێد ئیدی ئازارم نامێنێ و که‌س نابێ ئازارم بدات، نه‌مده‌زانی لێره‌ش هه‌ر به‌دشانس و لێدراوم”. ئه‌و ژنه‌ زه‌عیفه‌ی که‌ له‌گه‌ڵ گێرانه‌وه‌کانیدا ده‌سته‌کانی ده‌له‌رزن و چاوه‌کانی پڕ ده‌بن له‌ ئاو ووتی “ئه‌گه‌ر باوکم ئه‌وه‌نده‌ بێده‌سه‌ڵات نه‌با و باوه‌ژنیشم ئه‌وه‌نده‌ دڵره‌ق نه‌با بۆ ده‌بوومه‌ قه‌راوه‌شی هه‌موو که‌س، هه‌ر زۆر به‌منداڵی هه‌موو ئه‌رکه‌کانی ماڵ و منداڵ به‌خێوکردن خرایه‌ سه‌ر ئه‌ستۆی من، شه‌و و رۆژم بۆ نه‌بوو، هه‌رکات باوه‌ژنم کارێکی هه‌با ده‌با بۆیم کردبا و منداڵه‌کانی ئه‌وم به‌خێوکردبا”. ئه‌مه‌ به‌ ووته‌ی خۆی ئه‌و ساته‌وه‌ختانه‌ن که‌ ئه‌و خۆی منداڵێک بووه‌ و زۆر شتی نه‌زانیوه‌ و پێویستی به‌ نه‌وازش و باوه‌شی دایکی بووه‌ که‌چی ده‌با به‌رده‌وام رۆڵی دایکێ بگێرێ بۆ هه‌موو ئه‌و خوشک وبرایانه‌ی که‌ باوه‌ژنی ده‌یخستنه‌وه‌.

هه‌ر له‌ میانه‌ی گێرانه‌وه‌کانی خۆی ئه‌وین باس له‌وه‌ ده‌کات که‌ ژیانی تا ده‌هات زه‌حمه‌تتر ده‌بوو و بۆیه‌ له‌ فرسه‌تێک ده‌گه‌ڕا که‌ خۆی نه‌جات بدا به‌هیوای ئه‌وه‌ی له‌ جێگایه‌کی تر ژیانی که‌مێک باشتر بێ. به‌ ئاماژه‌کانی خۆی هه‌ر ئه‌و هیوایه‌شه‌ هانی ده‌دات که‌ هه‌ر که‌سێک بێت بۆ داوای مێردی پێبکات.

“پیاوێک له‌ دێهاتێکی نزیک خۆمان هاته‌ داوام و باوه‌ژنه‌که‌م فشاری بۆ بابم هێنا که‌ هه‌رکه‌س بێ ده‌بی مێردی پێبکه‌م، منیش هیچ ده‌سه‌ڵاتم نه‌بوو رازیبووم به‌و پیاوه‌ی که‌ دواتر زانیم ته‌واو نییه‌”، ئه‌وین به‌رده‌وام ده‌بێ له‌ گێرانه‌وه‌ی چیرۆکی مێردکردنه‌که‌ی و ووتی “ژیانم له‌گه‌ڵ ئه‌و پیاوه‌ ناخۆشتر بوو له‌ماڵی باوکم، له‌وێش هه‌ر به‌شم تێهه‌ڵدان و بێحورمه‌تی پێکردن بوو، زۆر جاران ئه‌وه‌نده‌ی لێده‌دام تا چه‌ند رۆژ توانای هه‌ستانم نه‌بوو”. ئه‌م ژنه‌ که‌ گێرانه‌وه‌کانی خۆی ده‌ریده‌خات که‌ ژیانی به‌رده‌وام پڕبووه‌ له‌ ئازار و ئه‌شکه‌نجه‌ و به‌رده‌وام سوکایه‌تی پێده‌کرێ له‌لایه‌ن ئه‌و که‌سانه‌ی که‌ لێی نزیکن. به‌و حاڵه‌شه‌وه‌ وه‌ک خۆی ده‌ڵێ ده‌با منداڵبخاته‌وه‌ بۆ مێرده‌که‌ی بۆ ئه‌وه‌ی لێی رازی بێ. “دوای ئه‌وه‌ی منداڵیشم بوو، من به‌شم هه‌ر لێدان و سوکایه‌تی پێکردن بوو، هه‌فته‌ی چه‌ند جارێک ده‌ریده‌کردم و به‌ به‌رچاوی کوڕه‌که‌مه‌وه‌ لێی ده‌دام و زۆر جاران له‌ کوره‌که‌شمی ده‌دا”. ئه‌م ژیانه‌ دژوار و پڕ له‌ چه‌رمه‌سه‌ری و زوڵمه‌ وا له‌ ئه‌وین ده‌کات وه‌ک خۆی ئاماژه‌ی پێده‌کات بگه‌ڕێته‌وه‌ ژێر سایه‌ی باوه‌ژنه‌که‌ی و دیسانه‌وه له‌وێش ئیهانه‌ ده‌کرێ و لێیده‌درێ. ئه‌وین ده‌ڵێ “هه‌رچۆنێک بێ هه‌وڵم ده‌دا ئیشێک بدۆزمه‌وه‌ بۆ خۆم و خۆم مه‌شغوڵ بکه‌م بۆ ئه‌وه‌ی ئه‌وه‌نده‌ بریندار نه‌کرێم و ئه‌وه‌نده‌ش لێمنه‌درێ، بۆیه‌ خۆم فێری کاری ئارایشگا کرد و ورده‌ ورده‌ ده‌ستم کرد به‌کار”.
به‌گوێره‌ی گێڕانه‌وه‌کانی ئه‌وین، ئه‌و پێویستی به‌ هیچ نه‌بوو، به‌ڵام وه‌ک خۆی ده‌ڵێ “جارێک خزمێکی نزیکم له‌ سویده‌وه‌ ته‌له‌فۆنی بۆ کردم و وتی پیاوێک هه‌یه‌ بۆ مێردی پێناکه‌ی، منیش بۆ ئه‌وه‌ی نه‌جاتم بێ له‌ بێحورمه‌تی و ئازار و هه‌ڕه‌شه‌کانی مێرده‌که‌ی پێشترم که‌ ده‌یویست بگه‌رێمه‌وه‌ لای و قه‌بوڵی لێدان و ئازاره‌کانی بکه‌م “.
ئه‌وین به‌ هیوای ئه‌وه‌ی ده‌که‌وێته‌ لای که‌سێک که‌ حورمه‌تی ده‌گرێ و ئیدی لێنادرێ و ئیهانه‌ ناکرێ، به دڵخۆشییه‌وه‌ قه‌بوڵی ده‌کات که‌ مێرد به‌و پیاوه‌ بکات که‌ خزمه‌که‌ی بۆی دۆزیوه‌ته‌وه‌ له‌ سوید. ” که‌ هاتم بۆ سوید هه‌ر چه‌ند رۆژی یه‌که‌مم خۆش بوو، دوای یه‌ک دوو هه‌فته‌ ئیدی مێرده‌ تازه‌که‌شم دیوی ناحه‌زی ده‌رکه‌وت و هه‌ر زۆر زوو ده‌ستی کرد به‌ هه‌ڕه‌شه‌لێکردنم و سوکایه‌تی پێکردنم”. ئه‌وین ووتی “به‌دشانسی من له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌ی ئه‌و پیاوه‌ ماوه‌یه‌کی زۆره‌ له‌ وڵاتێک ده‌ژی که‌ حورمه‌تی بۆ ژن و حقوقه‌کانی ژن هه‌یه‌، که‌چی ئه‌و مێرده‌ی من ئه‌وه‌نده‌ توڕه‌ ده‌بوو لێم و لێیده‌دام و به‌سه‌ریدا ده‌قیژانم خۆشم باوه‌ڕم نه‌ده‌کرد”. ئه‌وین ده‌گێرێته‌وه‌ که‌ “ئه‌و پیاوه‌ هه‌میشه‌ تووڕه‌ و عه‌سه‌بی بوو و قه‌تاوقه‌ت نه‌ده‌کرا قسه‌ی له‌گه‌ڵ بکه‌ی، ئه‌و حاڵه‌ته‌ توڕه‌ییه‌ی ئه‌و پیاوه‌ لای هه‌موو خێزانه‌که‌یان روون بوو، هه‌م کوڕه‌که‌ی هه‌م باوکی بۆیان باسکردم که‌ ئه‌و چه‌نده‌ تووڕه‌ و دڵره‌قه‌”.

ئه‌وین کاتێک باسی ئه‌و کاتانه‌ ده‌کات که‌ مێرده‌که‌ی نزیکایه‌تی لێکردوه‌و ویستوویه‌تی له‌گه‌ڵی بخه‌وێت، ئه‌وه‌نده‌ ناڕه‌حه‌ت ده‌بێ کە ده‌موچاوی سوورده‌بێته‌وه‌ و ده‌نگ و ده‌سته‌کانی وه‌ک یه‌ک ده‌له‌رزن، به‌ ده‌نگێکی نزم ووتی “هه‌رکات ده‌یه‌ویست له‌گه‌ڵم بخه‌وێ به‌ سووکایه‌تی پێکردنم ده‌ستی پێده‌کرد و که دوای ئه‌وه‌ی له‌گه‌ڵیشم ده‌خه‌وت پاڵێکی پێوه‌ده‌نام و ده‌یگوت: “ژن به‌س بۆ سێکس باشه‌ و به‌که‌ڵکی هیچی تر نایه‌ت”. ئه‌وین خۆی ووته‌نی زۆر به‌م ده‌ربڕین و ئیهانه‌کردنه‌ی که‌ مێرده‌که‌ی ده‌یکرد بریندار ده‌بوو، وە که‌سی نه‌بوو که‌ رووی تێ بکات و ده‌ردی دڵی له‌گه‌ڵ بکات و داوای هاوکاری لێبکات. هه‌موو ئه‌و ئازار و ئه‌شکه‌نجه‌ رۆحیی و جه‌سته‌ییانه‌ وا له‌ ئه‌وین ده‌که‌ن که‌ مه‌جبور بێ له‌ ماڵه‌که‌ ده‌ربکه‌وێت و ژنێک په‌نای ده‌دات که‌ به‌ ته‌سادوفی ناسیویه‌تی و ئه‌و ژنه‌ش هێناویه‌تیه‌ لای سه‌نته‌ری نینا.

ئه‌وین به‌ دڵێکی پڕ له‌ ئازار و چاوی پڕ له‌ گریان ووتی ” ئیدی ئه‌وه‌نده‌م بێحورمه‌تی و نه‌هامه‌تی قه‌بوڵکرد، که‌ یه‌کپارچه‌ بوومه‌ برین و ئه‌گه‌ر فریای خۆم نه‌که‌وتبام ئه‌وه‌نده‌یتر وێران ده‌بووم. ئه‌وین سه‌باره‌ت به‌ مانه‌وه‌ی له‌ سوید ووتی “ده‌زانم به‌هۆی مێرده‌که‌مه‌وه‌ هاتووم بۆ ئێره‌، به‌ڵام نه‌مده‌توانی ئه‌و هه‌موو لێدان و بێحورمه‌تیه‌ قه‌بوڵ بکه‌م، ئێستا نازانم چی بکه‌م ئایا ئه‌گه‌ر واز له‌و پیاوه‌ بێنم چیم به‌سه‌ر دێت، ده‌توانم لێره‌ بمێنمه‌وه‌ یان نا؟‌”.

هه‌ڵاڵه‌ رافع به‌رێوه‌به‌ری سه‌نته‌ری نینا له‌سه‌ر که‌یسی ئه‌وین ووتی “ئه‌م جۆره‌ که‌یسانه‌مان زۆره‌ و له‌ رێگای ئه‌و که‌یسانه‌وه‌ زۆر به‌ئاسانی ئه‌وه‌ ده‌بینین که‌ هه‌ندێ له‌ پیاوه‌کان چۆن که‌ڵکی خراپ له‌ ژنی هاورده‌ وه‌رده‌گرن و به‌ هه‌موو جۆرێک توندوتیژیان به‌رامبه‌ر ئه‌نجامده‌ده‌ن و به‌رده‌وام هه‌ڕه‌شه‌یان لێده‌که‌ن، ئه‌مه‌ش بۆ ئه‌مه‌یه‌ که‌ چاوترسێنیان بکه‌ن و ژنه‌کانیان والێبکه‌ن هه‌موو شتێک به‌دڵی ئه‌وان بکه‌ن و خزمه‌تی خۆیانیان پێبکه‌ن، چونکه‌ ده‌زانن ئه‌گه‌ر ژنه‌کان جیا ببنه‌وه‌ هه‌قی په‌نابه‌ریان نامێنی. رافع ووتی که‌ کێشه‌ی سه‌ره‌کی ژنه‌هاورده‌کان که‌ له‌ رێگای هاوسه‌رگیرییه‌وه‌ دێنه‌ سوید یان هه‌ر وڵاتێکی ئه‌وروپی ئه‌وه‌یه‌ که‌ کاتی زۆر ده‌وێ تا ئه‌و ژنانه‌ فێری زمان ده‌بن و تێکه‌ڵاوی خه‌ڵک ده‌بن، زۆربه‌شیان رێگایان نادرێ په‌یوه‌ندی له‌گه‌ڵ خه‌ڵک دروست بکه‌ن، ئه‌مه‌ش وا ده‌کات که‌ ئه‌و ژنانه‌ ته‌نیا بن و زۆر له‌ په‌راوێزدا بن”.

به‌رێوه‌به‌ری سه‌نته‌ری نینا له‌ به‌رده‌وامی بۆچوونه‌کانی له‌سه‌ر که‌یسی ئه‌وین ووتی “کاتێک ئه‌وین هات بۆ لای ئێمه‌ وه‌زعی زۆر زۆر خراپ بوو، ئه‌وه‌نده‌ هیلاک بوو، باوه‌ربه‌خۆبوونی زۆر که‌مببۆوه‌ و له‌ هه‌موو شتێک ده‌ترسا، سه‌ره‌تاکان زۆر ئیشمان له‌سه‌ر ئه‌وه‌ ده‌کرد که‌وا بکه‌ین ئه‌و ژنه‌ باوەڕ به‌خۆی بێنێته‌وه‌ و ئه‌وه‌نده‌ ره‌شبین و بێ هیوا نه‌بێ له‌ ژیان، دواتر وه‌ک که‌یسه‌کانی ترمان هه‌وڵ ده‌ده‌ین ورده‌ وده‌ له‌ رێگای وه‌کیل و داموده‌زگاکانی حکومه‌تی سویدی کێشه‌کانی بۆ جێبه‌جێ بکه‌ین و هاوکاری بکه‌ین که‌ بتوانێ له‌م وڵاته‌ بمێنێته‌وه‌”. له‌ روونکردنه‌وه‌کانیدا رافع ئاماژه‌ی به‌وه‌ کرد که‌ بۆ ئه‌وین گه‌ڕانه‌وه‌ دژواره‌ بۆ وڵاتی خۆی، چونکه‌ له‌وێش له‌ژێر هه‌ڕه‌شه‌وگوڕه‌شه‌ی مێردی پێشتری ژیاوه‌ و ئێستاش هه‌ره‌شه‌ی لێده‌کرێ”.

رافع هه‌روه‌ها ووتی “ئه‌وه‌ی زۆر جێگای داخه‌ ئه‌وه‌یه‌ که‌ ئه‌و ژنه‌ هاوردانه‌ی له‌ رێگای هاوسه‌رگیرییه‌وه‌ دێن بۆ سوید زۆرێک له‌ مافه‌کان ئه‌وان ناگرێته‌وه‌ کاتێک واز له‌ مێرده‌کانیان ده‌هێنن، ئه‌مه‌ش وا ده‌کات که‌ هەندێک له‌ ژنه‌کان به‌ مه‌جبوری و نه‌خواستراوی و هه‌تا ئه‌گه‌ر مێرده‌کانیان به‌رده‌وام لێیانبده‌ن و بێرێزیان پێبکه‌ن له‌ناو ئه‌و هاوسه‌رگیرییه‌دا بمێننه‌وه‌ و ئه‌مه‌ش ژنان تووشی ئازار و برینداربوونی جه‌سته‌یی و رۆحی گه‌وره‌ ده‌کات”. به‌ گوێره‌ی بۆچوونه‌کانی رافع ئه‌وان ئیش بۆ به‌ده‌ستهێنان و مافگێرانه‌وه‌ بۆ ئه‌و ژنانه‌ش ده‌که‌ن که‌ له‌ رێگای هاوسه‌رگیرییه‌وه‌ هاتوون بۆ سوید و لێره‌ توندوتیژی زۆریان به‌رامبه‌ر ده‌کرێ. “ئه‌و کارانه‌ش که‌ ده‌بێ بکرێ ئه‌وه‌یه‌ چیتر ئه‌و ژنانه‌ له‌و په‌یوه‌ندیانه‌دا نه‌مێننه‌وه‌ که‌ که‌رامه‌ت و حورمه‌تیان تێیدا له‌ده‌ست ده‌ده‌ن، تا نه‌گاته‌ ئه‌و شوێنه‌ی که‌ بێ ئیراده‌ ببن و نه‌توانن فریای خۆیان بکه‌ون. ئه‌و هاوکاریانه‌ی که‌ سه‌نته‌ر پێشکه‌شی ئه‌م ژنانه‌ی ده‌کات: پشتیوانی، گیڕانه‌وه‌ی ئیراده‌ بۆیان، دابینکردنی شوێنی ژیان، ناسینیان به‌ دام و ده‌زگا په‌یوه‌ندیداره‌کان وه‌ک سۆسیال، پۆلیس و پارێزه‌ر بۆ ده‌ستپێکردنه‌وه‌یه‌کی تر”.